Aqave yarpaqlarının xarici təbəqəsi nəmin buxarlanmasını ləngidir, bitkinin strukturunda olan karbohidratlar isə suyu saxlayan molekulyar süngər kimi çıxış edir. Bu, sukkulentin həddindən artıq quraqlıqdan sağ çıxmasına imkan verir. ABŞ və Meksikadan olan alimlər bu qənaətə gəliblər.
32gun.az bildirir ki, araşdırmanın nəticələri Applied Optics jurnalında dərc olunub.
Tekilanın əsas tərkib hissəsi kimi tanınan aqave həddindən artıq quru şəraitdə suyu yaxşı saxlayır. Sukkulentlərə aiddir - vegetativ orqanların toxumalarında ehtiyat nəm ehtiyatı yaratmağa qadir olan quru yerlərin çoxillik bitkiləri (kserofitlər).
Alimlər bu bitkilərin sudan necə qənaətlə istifadə edə bildiyini öyrənmək üçün yola çıxdılar. Tədqiqatçılar bitki toxumalarında nəmlənmə səviyyələrini ölçmək üçün terahertz spektroskopiyasından və görüntüləmədən istifadə ediblər. Onlar həmçinin karbohidratların molekulyar səviyyədə suyu necə saxladığını öyrənmək üçün şirəli bitki içərisində suyun paylanmasının xəritəsini tərtib etdilər.
Məlum olub ki, agave yarpaqlarının xarici təbəqəsi nəm itkisini azaldaraq qoruyucu maneə rolunu oynayır. Fruktanlar, fruktoza və qlükozadan hazırlanmış polisaxaridlər, bitkini içəridən nəmləndirməkdən məsuldur. Ətraflarında su molekullarını cəlb etmək və saxlamaq üçün müstəsna qabiliyyətə malikdirlər. Alimlər deyirlər ki, fruktanların budaqlanmış kimyəvi quruluşu nəm saxlaya bilən bir növ məsaməli süngər əmələ gətirir.
Meksikadakı Optik Tədqiqatlar Mərkəzinin (CIO) tədqiqatçısı Monica Ortiz-Martinez, "Bitkilərin quru şəraitə necə uyğunlaşdığını başa düşmək, təkmilləşdirilmiş əkinçilik təcrübələrinə və daha az su tələb edən məhsullara səbəb ola bilər" dedi.
Ağcaqanadları özünə cəlb edən və onların sağ qalmasına kömək edən bitkilərin adları əvvəllər verilmişdi.
Ayxan
.jpg)
.jpg)
.jpg)