Beynəlxalq alimlər qrupu Qərbi Avropada insanların həm tarixdən əvvəlki dövrlərdə, həm də sonrakı əsrlərdə insan qalıqlarını istehlak etdiyini aşkar edib. Bu təcrübənin səbəbləri müxtəlif tarixi dövrlərdə qeydə alınmış qida ehtiyaclarından tutmuş dini və müalicəvi ayinlərə qədər idi. Orta əsrlərdə aclıq, müharibələr və digər sosial sarsıntılar zamanı adamyeyənlik geniş yayılmışdı.
32gun.az bildirir ki, bu barədə The Conversation portalı məlumat yayıb.
İnsan bədəninin müəyyən hissələrinin dərman hesab edildiyi bir tibbi təcrübə forması kimi adamyeyənliyə xüsusi diqqət yetirildi. Məsələn, Roma antik dövrünün sonu və orta əsrlərin əvvəllərindən qəbirlərin dağıdılmasını və ya cəsədlərdən qan kimi dərman materiallarının çıxarılmasını qadağan edən qanunlar qəbul edildi.
Xristianlığın yayılması ilə, digər şeylərlə yanaşı, insan qanının və digər bədən mayelərinin istehlakına dair qadağaları qeyd edən "tövbə dərslikləri" tərtib edildi. Bu qadağalar xüsusilə şəfa məqsədilə kişi qanı və ya sperma istehlakında günahkar sayılan qadınlara şamil edilirdi.
Xristian ənənəsində adamyeyənliyə münasibət birmənalı deyildi. Xristianlıq dövrünün əvvəlində, Eucharist kimi xristian ayinlərinin "Məsihin əti və qanının" qəbul edilməsini nəzərdə tutduğu üçün adamyeyənlik aktı kimi qəbul edildiyi miflər yarandı. Bu cür ittihamlar həm də yəhudilərə və katarlar kimi “bidətçilərə” qarşı yönəlmişdi.
Ancaq zaman keçdikcə xristian mədəniyyətində adamyeyənlik çevrildi. Xüsusən də, orta əsrlərdə “təmasda olan cannibalizm”in bir forması meydana çıxdı ki, burada müqəddəs qalıqlar - müqəddəslərin bədən hissələri və ya bədənləri ilə təmasda olan materiallar müalicə mənbəyi kimi istifadə olunurdu. “Agiophagia” (müqəddəs qalıqların yeyilməsi) kimi tanınan bu fenomen “tafatofagiya”nı (ölülərin cəsədlərinin yeyilməsi) əvəz edib.
Cüzam xəstəliyindən əziyyət çəkən İmperator Konstantinin guya uşaqların qanını yuyaraq özünü sağaltmağa çalışması misaldır. Rəvayətə görə, Müqəddəs Silvestr onu bu qəddar əməldən çəkindirdi, əvəzinə ona vəftiz etməyi təklif etdi və bu, guya imperatoru möcüzəvi şəkildə sağaltdı.
19-cu əsrdə insan bədəninin yağ və qan kimi hissələrinin müalicəvi xüsusiyyətlərinə inam varlığını davam etdirirdi. Bu təcrübələr vampirləri və qana və ətə susamış digər canlıları təsvir edən romantik ədəbiyyatla sıx bağlı idi. Lakin Avropada adamyeyənlik xristianlığın gəlişi ilə aradan qalxmadı, əksinə transformasiyaya uğradı və sonda şəfa və möcüzə mənbəyi sayılan müqəddəslərin qalıqlarına müraciət kimi başqa formalar alıb.
Nilay
.jpg)
.jpg)
